Çumra 26 Haziran

Herkes konuşuyor, herkes çözüm arıyor. Kimi güvenliği artırmaktan bahsediyor, kimi daha fazla denetimden… Ama nedense kimse meselenin özüne inmiyor.

Açık konuşalım:

Eğitim sadece bilgi vermek değildir. Diploma sadece meslek içindir. İnsanı insan yapan ise ahlaktır, edeptir, Allah korkusudur.

Bugün geldiğimiz noktada asıl problem tam da burada başlıyor. Okul disiplin ve mevzuatlarında ciddi ve yalın değişiklikler yapılmadığı sürece, din ve ahlak dersleri hak ettiği değeri görmediği, zorunlu olup en fazla ders saatine sahip olmadığı sürece, Allah korkusu öğrencilerin kalplerine yerleştirilmediği sürece bu tür nahoş olaylarla karşılaşmaya devam edeceğiz.

Bir de işin başka bir boyutu var: kılık kıyafet meselesi…

Öğretmene bakıyorsun; kot pantolon, saç sakal birbirine karışmış,Nasıl bir kıyafet giydiği belli değil. Öğrenci desen hakeza, Ne bir düzen var ne bir ölçü. Saçlar uzamış, sakallar uzamış, nahoş kıyafetlerle sınıfa giriliyor.

Sormak lazım:

Bu ne hal?

Bu nasıl bir eğitim anlayışı?

Öğretmen dediğin, sınıfa girdiğinde bir ağırlık taşımalı. Kılığıyla, kıyafetiyle, duruşuyla örnek olmalı. Öğrenci dediğin ise saygıyı, sevgiyi, edebi öğrenmeli. Çünkü eğitim sadece aklı değil, kalbi de inşa etmektir.

Eğer kalpleri ihmal ederseniz, sadece bilgi yüklemeye çalışırsanız; istediğiniz kadar okullara güvenlik koyun, istediğiniz kadar polisi artırın… Bunlar ancak geçici tedbir olur, kalıcı çözüm olmaz.

Çözüm bellidir ama zor olduğu için tercih edilmez:

Ahlakı merkeze almak…

Eğitimin kalbine edebi yerleştirmek…

Ve en önemlisi, Allah korkusunu yeniden nesillerin yüreğine nakşetmek…

Bunu başaramadığımız sürece ne sistemi değiştirsek fayda eder, ne de tedbirler sonuç verir.

Unutmayalım:

Kalbi eğitilmeyen bir neslin, aklıyla kuracağı düzen de eksik kalacaktır.

Vesselam.