Çumra 26 Haziran

Kıymetli okurlar, aziz gönül dostları… Kutlu bir misafiri ağırladık. Gelirken sevindik giderken hüzünlendik. Neyse ki Rabbimiz bizi bayram ile teselli etti. Bir Ramazan daha geçti. Geceleri dualarla, gündüzleri sabırla dolu bir mevsimi geride bıraktık. Oruçla nefsimizi terbiye ettik, infakla kalbimizi yumuşattık, Kur’an’la ruhumuzu besledik. Takdir edersiniz ki Ramazan sadece bir zaman dilimi değil, insanı yeniden inşa eden bir mekteptir. Bu ayda kazandığımız sabır, disiplin ve merhamet duygusu, aslında tüm yıla yayılması gereken bir hayat tarzıdır. Rabbimiz yüce kitabımızda ahiret için hazırlık yapmamız gerektiğini bakın bizlere nasıl haber veriyor. “Ey iman edenler! Allah’a karşı gelmekten sakının ve herkes yarın için ne hazırladığına baksın.” (Haşr, 59/18) Bu ayet bize kulluğun sürekliliğini hatırlatır. Ramazan’da artan ibadetler, yılın geri kalanında devam etmiyorsa eksik kalan bir şey vardır.

Allah Rasülü bir hadis-i şerifinde şöyle buyurur “Allah katında amellerin en sevimlisi, az da olsa devamlı olanıdır.” (Buhârî, Rikak, 18)

Hz. Mevlana da derki; “Dün Dünle beraber gitti cancağızım, ne kadar söz varsa düne ait. Şimdi yeni şeyler söylemek lazım.”

Değerli gönül ehli… Modern çağın en büyük sorunu sürekliliktir. İnsanlar kısa süreli motivasyonlarla iyi işler yapıyor, sonra eski alışkanlıklarına dönüyor. Oysa Ramazan bize disiplin kazandırdı. Ramazan’da sabrettik, öfkemizi kontrol ettik, paylaşmayı öğrendik. Aynı insan, Ramazan dışında neden tahammülsüz oluyor? Demek ki mesele yapamamak değil, devam ettirememektir.

Eminim ki siz de benim gibi düşünüyorsunuz; zira Ramazanda ibadet eden bir kişi, bayramdan sonra ibadeti bırakırsa Ona “Sen sadece Ramazan’ın Rabbi’ne mi kulluk ettin?” diye sorarız. O halde İbadet ve salih ameller hayatın tamamına yayılmalıdır.

Günümüzden bir tablo ile devam edecek olursak; Ramazan’da yardımlaşma artıyor, sofralar paylaşılıyor. Ancak bayramdan sonra bu hassasiyet azalıyor. Oysa asıl olan, bu bilinci kalıcı hale getirmektir. “Marifet, sadece Ramazanda iyi olmak değil; Ramazandan sonra da iyi kalabilmektir. Ramazanı karşılarken hasbihallerimizde ne demiştik? Ramazan bir mekteptir, okuldur, eğitim kampıdır. İşte Şimdi öğrendiklerimizi yaşama zamanıdır.

Kendimize soralım: Biz orucu tuttuk oruç da bizi tuttu mu? tutabildi mi? yoksa tutabilene aşk olsun mu…? Cevabımız hayat yolculuğumuzun rotasını belirleyecektir.

Diyebiliriz ki; Ramazan, Ramazan bittikten sonra başlar. Ramazan bir hazinedir, lakin kalan on bir ay da boş değildir. Asıl mesele, o hazineden aldıklarımızı hayatımıza yayabilmektir.

Rabbim hayatını Ramazan edinenlerden eylesin.

Ne mutlu Ramazanda edindiği güzel hasletleri hayatının her alanına yayabilen, hayatını Ramazan bilen bahtiyar müminlere! Selametle kalın…