Çumra 26 Haziran

Geçim zorlaştı, Vergi çoğaldı, Cezalar arttı, Kazandığımız elimizde kalmıyor…

Gerçekten de millet artık vergilerin, harçların, cezaların altında ezilmeye başladı.

Öyle bir hale geldik ki vatandaş sabah gözünü açıyor, akşam başını yastığa koyana kadar her taraftan bir ödeme çıkıyor karşısına.

Elektrikte vergi…

Suda vergi…

Mazotta vergi…

Arabada vergi…

Evde vergi…

Kirada vergi…

Ceza üstüne ceza…

Peki bütün bunların sonunda milletin hali düzeliyor mu?

Hayır,

Ekonomi rahatlıyor mu?

Hayır,

Vatandaş nefes alabiliyor mu?

Hayır,

Bakın size Anadolu insanının içini yakan bir örnek vereyim…

Bir devlet memuru düşünün…

30-35 yıl çalışmış. Sabahın ayazında işe gitmiş, çoluk çocuğunun nafakası için ömrünü tüketmiş.

Emekli olunca maaşının düşeceğini bildiği için yıllarca dişinden tırnağından artırmış.

Belki bir lokma eksik yemiş,

Belki çocuklarına almak istediğini alamamış,

Belki hanımıyla yıllarca fedakârlık etmiş,

Ne için?

Yarın emekli olunca rahat edeyim diye…

Sonunda bir tane küçük ev almış.

Oturduğu evden başka bir evi daha olmuş.

Demiş ki:

Emekli maaşım yetmezse bunun kirasıyla geçinirim.

Şimdi adam emekli olmuş.

Çalışırken aldığı maaş yarıya düşmüş.

Eline geçen emekli maaşı zaten zor yetiyor.

Bir de kiradan gelen üç beş kuruşla ayakta durmaya çalışıyor.

Ama yönetim ne yapıyor?

O kira gelirinden de ciddi vergi alıyor.

Yani adamın yıllarca biriktirip aldığı, yaşlılığında destek olsun diye sakladığı evden bile artık vergi kesiliyor.

Şimdi millet soruyor:

Biz ne yapalım?

Çalışınca vergi,

Kazanınca vergi,

Ev alınca vergi,

Kiraya verince vergi…

Vatandaş artık yatırım yapmaktan korkar hale geldi.

Elbette devletin vergiye ihtiyacı vardır.

Vergisiz devlet olmaz.

Ama verginin de bir vicdanı olması gerekir.

Milletin boğazına kadar yük bindirip sonra da ekonomi düzelecek demekle bu işler olmuyor.

Çünkü ekonomi sadece rakamlardan ibaret değildir.

Ekonomi insanın huzurudur,

Ekonomi emeklinin pazara rahat çıkabilmesidir,

Ekonomi babanın evladına mahcup olmamasıdır,

Ekonomi gencin geleceğe umutla bakabilmesidir…

Bugün insanlar çalışmaktan değil, çalışıp karşılığını alamamaktan yoruldu.

Anadolu insanı israf istemiyor…

Şatafat istemiyor…

Lüks istemiyor…

Sadece diyor ki:

Beni ezmeyin,

Alın terimin karşılığını elimde bırakın,

Yaşlılığımda üç kuruş huzurla yaşayabileyim…”

Milletin sesi artık duyulmalıdır.

Çünkü geçim derdi büyüdükçe toplumun huzuru da zedelenir.

Unutulmamalıdır ki;

Vergi vatandaşın belini bükecek kadar ağır olursa, o yükün altında sadece ekonomi değil, umutlar da ezilir.