YÜZDE 30’DAN YÜZDE 4’E:
Bir zamanlar milletçe sevinmiştik… Çocuklarımız Kur’an’ını öğrenecek, Peygamberini tanıyacak demiştik.
Seçmeli Kur’an-ı Kerim dersi müfredata girdiğinde tercih oranı %30’lardaydı.
Bugün bakıyoruz %4’lere düştü diyor eski Diyanet işleri başkanı Ali erbaş..
Şimdi soralım...
Ne oldu da bu kadar düştü?
Kim elimizden aldı bu heyecanı?
Yoksa biz mi elimizden bıraktık?
Açık konuşalım…
Bu işin suçunu sadece gençlere atarsak, kendimizi kandırırız!
Evvela işin özü şurada:
Biz çocuklara Kur’an’ı sevdiremedik!
Bak kardeşim…
Çocuk gördüğünü yapar, duyduğunu değil!
Evde baba telefonla meşgul, anne dizide,
Kur’an rafta duruyor ama kapağı açılmıyor!
Sonra diyoruz ki: Evladım niye Kur’an dersini seçmedin?
Evlat da içinden diyor ki:
Babam okumuyor ki ben niye okuyayım?
İkinci mesele…
Ders var ama ruh yok!
Kur’an dersi sadece harf öğretmek değildir!
Bu iş elif, be, te deyip geçmek değildir!
Eğer bir çocuk Kur’an dersinden çıktığında kalbi kıpırdamıyorsa,
orada bir eksiklik var demektir!
Kur’an dersi; sevdirme işidir, gönül işidir, aşk işidir!
Üçüncü mesele…
Gençler yalnız bırakıldı!
Bugünün genci TikTok’ta, Instagram’da facebukta,
Ama biz hâlâ 30 yıl önceki yöntemle anlatmaya çalışıyoruz!
Genç adam seni anlamıyor, sen de genci anlamıyorsun!
Sonra diyorsun ki: Gençlik bozuldu!
Hayır efendim!
Gençlik bozulmadı,
Gençlik ihmal edildi!
Bir de işin en acı tarafı.
Bazı aileler diyor ki:
Kur’an dersi alacağına test çözsün, sınav kazansın!
İyi de kardeşim…
Sınav kazanan çok,
ama hayatı kazanan kaç kişi var?
Diploma var,
Ama ahlak yoksa neye yarar?
İşte mesele tam da burada!
Eğitim var, ama maneviyat eksik!
Şimdi buradan açık açık söylüyorum:
Eğer biz çocuklara küçük yaşta Kur’an sevgisini vermezsek.
İlkokulda, ortaokulda bu işi sağlam tutmazsak.
Sonra lise çağında, üniversitede arar dururuz!
Çünkü çocuğun
seni gördüğü, seni duyduğu, seni dinlediği zamanı iyi tespit etmek lazım.
İşte o zaman ilkokuldur, ortaokuldur!
Orada ekilmeyen tohum, sonra zor yeşerir!
Peki çözüm ne?
Çözüm belli kardeşim:
Evde Kur’an okunacak!
Anne baba örnek olacak!
Hoca sadece ders anlatmayacak, gönle girecek!
Gençlere ulaşmanın yolları değişecek!
Ve en önemlisi…
Kur’an bir “ders” olmaktan çıkacak,
hayatın kendisi olacak!
Yoksa kusura bakmayın…
Bugün %4 olur.
Yarın %1 olur.
Sonra nerede hata yaptık? diye dizimizi döveriz!
Gel daha geç olmadan kendimize gelelim,
Kur’an’ı çocuklara zorla değil,
sevdirerek verelim!
Çünkü unutma:
Zorla okutulan Kur’an, kalbe inmez.
Ama sevdirilen Kur’an,
ömür boyu insanın yolunu aydınlatır!










0 Yorum