KEŞKE!...
"K eşke”, geçmişte yaşanan ve kesin pişmanlık duyulan her cümlenin ilk kelimesi olmaya mahkumdur.
Onunla başlayan her cümle, bir pişmanlık cümlesidir.
“Eğer”, “Keşke” ye göre daha şanslıdır. Geçmişte yaşananları değerlendirirken ya da gelecekte yaşanacakları planlarken karar mülahazalarda işe yarar. Ama yine de bir pişmanlık kokusu taşır.
“Meğer” ise, “Keşke” gibi geçmişe dair kurulan fark edilmiş yanılmışlık cümlelerinin başında yer alır ve içinde kısmi pişmanlıkları barındırır.
Şöyle daha anlaşılır kılabiliriz. “Eğerle meğer evlenmişler, keşke isimli bir çocukları olmuş.” Kimileri “oysa” ile “Halbuki” nin, “Keşke” nin kan kardeşi olduğunu iddia etseler de bana çok ikna edici gelmiyor. Belki üvey kardeşliği, hiç değilse akrabalığı daha çok yakıştırıyorum.
Çünkü hiçbir kelime “keşke” demek kadar acı vermiyor insana. Ve hiçbir kelime de “iyi ki” demek kadar mutlu etmiyor insanı.
Görüyorsunuz bir de “İyi ki” katıldı aralarına. “İyi ki” nin söz konusu sülaleyle olan bağını nasıl betimlemeliyiz?
Düşmanı demek ağır bir itham, kesin. Karşıtı demek belki daha isabetli olur. Uzaktan bir akrabalığın açınılmaz olduğunu da kabul edebiliriz.
Artık sorularımızı sorabiliriz.:
Sizin hiç keşkeniz oldu mu?
İyi ki ye sık sık sarıldınız mı?
Oh çektiniz mi…
Gençlik yılarında bulunduğum bir ortamda o günüm yaşlısı, bugünün merhumu bir büyüğüm “Hayatımda pişman olacağım hiçbir şey yapmadım” dediğinde, böyle bir şeyin mümkün olup olmayacağı konusunda epey kafa yormuş ve büyüğüme kafamdaki sorularla bakmıştım. Bugüne geldiğimde o günkü sözün hayli iddialı ve tartışmaya açık bir söz olduğu kanaatine vardım.
Hata ile insanı özdeşleştirmek bile mümkünken, hayatın hata yapmadan öğrenilemeyeceği öngörülükten, hatasız bir hayat sürmek ve iyi ki lerle ömrü tamamlamak mümkün görünmüyor. İnsan, ömrü boyunca hatalara düşmemenin mücadelesini verir. Düşmüşse (ki düşmüştür) tekrar düşmemenin gayretini taşır.
İnsan keşkeler ve iyi kiler arasında gider gelir. Önemli olan en az keşkeyle hayatı tamamlayabilmek, keşkeleri eğerler, meğerler düzeyinde tutabilmek, zaman içinde oysalara ve halbukilere taşıyabilmek , ne edip edip keşkeleri iyi kilere mağlup kılabilmektir.
Bunun için de kararlarımızı verirken geçmişten yararlanmalı, geleceğe dikkatle bakmalı pişmanlık duyacağımız yanlışlara düşmemek için azami gayret sarf etmeliyiz.
Şöyle geriye dönüp bakmanız sizi rahatlatıyorsa, ne ala. Yok eğer, size acı veriyor ve derin bir ah çektiriyor ve içinizi sızlatıyorsa ömrünüzün geri kalan kısmında çok daha dikkatli olmanızı öneririm.
Hatasız kul olmaz muhakkak ama insan da sadece hatalardan ibaret değildir.
Keşkeniz az olsun, iyi ki lerle kalın…











0 Yorum